من وقت را هدر دادم و اکنون اوست که مرا هدر می­دهد.



ای جسارت! دوست من باش.



دوستی نعمت گرانبهائی است ،خوشبختی رادوبرابر می کندوبه بدبختی تخفیف میدهد.



اگر کسی را دوست داری رهایش کن سوی تو برگشت از آن توست و اگر برنگشت از اول برای تو نبوده .



از بزرگی نترس؛ بعضی بزرگ زاده می­شوند، برخی بزرگی را به دست می­آورند و بعضی بزرگی را به دامانشان می­اندازند.



آه که دروغ چه چهره زیبایی دارد.



به لب­هایت خوار و خفیف کردن نیاموز که برای بوسیدن آفریده شده­اند.



خدا به تو یک صورت داده است و تو از آن صورت دیگری ساخته ای.

صورت شما کتابیست که مردم می توانند از آن چیز های عجیب بخوانند.



به عمقت برو، در بزن و بپرس قلبت چه می­داند.



اگر کلمات نایاب شوند، به­ندرت بیهوده مصرف می­شوند.



با خنده و شادی، بگذار چین و چروک­های پیری از راه برسند.



چقدر بدبختند آنان که صبر و شکیبایی ندارند؛ مگر نه آن است که زخم ذره ذره التیام می­یابد .